Polecany

Wydawnictwo Rozmowy prezentuje nową książkę:

„Opowiem  Ci o moim życiu” to  barwna  i  wciągająca lektura. To opowieść o losach niezwykłej bohaterki żyjącej w trudnych, przełomowych czasach. W jej osobistej narracji codzienne dni, jak kolejne kartki zerwane z kalendarza, porywane są co chwila przez wichry dziejów. Wielka historia burzy plany, porywa piękne marzenia i zmusza do zmagań, by przetrwać, by odbudować, by nie dać się złamać.
Jesteśmy spadkobiercami osobistych historii naszych przodków i kształtujemy dziedzictwo naszych potomków. Jeśli poznamy skąd przyszliśmy, zrozumiemy kim jesteśmy i mamy szansę na refleksję: Dokąd idziemy?

Warto przeczytać tę książkę.Wszyscy jesteśmy częścią Historii. Tej wielkiej, którą poznajemy podczas szkolnej edukacji i tej bliskiej, rodzinnej, która często zaciera się w pamięci kolejnych pokoleń, jakby była mniej ważna. Ale to właśnie Wielka Historia budowana jest, jak z cegieł, z osobistych losów ludzi, których znaliśmy, spotykamy, z którymi żyjemy i wydaje się, że wiemy o nich wszystko.

Kiedyś przekonamy się, że wiedzieliśmy niewiele, ale nie będzie już kogo o szczegóły zapytać.

Czytaj dalej

o życiu z Rakiem i po Raku – praktyczny poradnik dla każdego.

Polecany

Książka przygotowana przez doświadczonych lekarzy i psychologów powstała z myślą o osobach żyjących z rakiem, a także tych, którym udało się zakończyć leczenie. Jest odpowiedzią na konkretne i najczęściej zadawane pytania pacjentów.
Czytelnicy znajdą w poradniku praktyczne informacje na temat nowotworów, ich leczenia, praw pacjentów; porady dotyczące odżywiania, uśmierzania bólu, zmęczenia i kłopotów ze snem, a także radzenia sobie z przykrymi dolegliwościami Autorzy zachęcają pacjentów do skutecznego pomagania samemu sobie, dbania o siebie, podjęcia aktywności fizycznej i wzmacniania sił psychicznych. Dużą uwagę poświęcono budowaniu pozytywnych relacji i umiejętności komunikowania się z dalszym i bliższym otoczeniem, rodziną i personelem medycznym.

O koronawirusie dla dzieci.

Polecany

O koronawirusie dla dzieci.

Co to ten koronawirus?Dziecięce pytania…

Jak rozmawiać z dziećmi o koronawirusie? Każdy z nas zastanawia się jak dobrać słowa, jak poruszyć temat, czy dobrze rozmawia ze swoim dzieckiem. A dzieci przecież podobnie jak my dorośli wciąż zadają mnóstwo pytań i chcę uzyskać odpowiedzi np.:

Co to ten koronawirus?

Czym grozi spotkanie się z koronawirusem?

Dlaczego nie chodzę do szkoły?

Jak mogę go nie spotkać?

Ignorowanie i udawanie nic nie da, dzieci wówczas tworzą różne scenariusze w swojej bogatej wyobraźni. Przejmują emocje dorosłych. Byłoby dobrze aby czuły się wysłuchane i zaspokojone. Do tego niezbędna jest szczera rozmowa, odpowiednio dostosowana do wieku i rozwoju dziecka, dzięki temu strach można trochę oswoić a dzieci będą czuły się bezpieczniej w obecnej zmieniającej się sytuacji.

Postanowiliśmy więc wyjść naprzeciw tym pytaniom i proponujemy posiłkowanie się książeczką opracowaną przez psycholog Manuelę Molinę Cruz (Kolumbia) mindheart.co. Polska wersja – bezpłatnego i dostępnego w internecie wydawnictwa – przygotował kolektyw MamyProjekt, którą każdy może pobrać w dowolnej chwili tytaj: Cześć jestem koronawirus  To krótkie ilustrowane opowiadanie, które zaciekawi każde dziecko a przy okazji opowie ono o swoich uczuciach w związku z myśleniem o wirusie. Książeczka ta to nie recepta – to pomoc, którą warto dostosować do potrzeb swojego dziecka.

Dodatkowo książeczka przetłumaczona została na kilka języków. Treść jest dostępna bezpłatnie na stronie https://www.mindheart.co/descargables.

Tłumaczenie polskie: Cześć jestem koronawirus

Do dzieła! Mamy nadzieję, że to opowiadanie pomoże wszystkim którzy po nie sięgną, dziękujemy dla mamyprojekt.pl za możliwość udostępnienia tego wydania.

PSYCHOONKOLOGIA W PRAKTYCE KLINICZNEJ.

PSYCHOONKOLOGIA W PRAKTYCE KLINICZNEJ.

 Książka jest podsumowaniem ponad dwudziestoletniej pracy autorki z pacjentami onkologicznymi w różnych stadiach choroby. Zawiera konkretne propozycje pomocy psychologicznej dla chorych i ich rodzin w różnych sytuacjach życiowych.
Omówiono w niej m.in.:
■ różnice w sposobie przeżywania choroby w zależności od wieku i etapu
choroby;
■ wsparcie psychologiczne w uciążliwych dla pacjenta problemach,
wynikających z terapii onkologicznej i jej skutków ubocznych;
■ pomoc psychologiczną dla chorych we wszystkich fazach choroby;
■ metody psychoterapeutyczne stosowane w pracy z chorymi i ich rodzinami;
■ pomoc rodzinom chorych, zwłaszcza osobom osieroconym;
■ łagodzenie stresu towarzyszącego pracownikom medycznym i zapobieganie
zespołowi wypalenia;
■ problemy etyczno-prawne w psychoonkologii.

Publikacja będzie pomocna lekarzom podstawowej opieki zdrowotnej, onkolo¬gom, pielęgniarkom, psychologom, pracownikom hospicjów oraz studentom uczelni medycznych i wydziałów psychologicznych innych uczelni.

Więcej informacji i możliwość zakupu książki na stronie Wydawnictwa Lekarskiego PZWL.


Autorka: Prof. Krystyna de Walden-Gauszko – wieloletni pracownik Uniwersytetu Gdańskiego i Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego – jest prezesem Polskiego Towarzystwa Psychoonkologicznego i wiceprezesem Polskiego Towarzystwa Medycyny Paliatywnej. Zainicjowała utworzenie w 2005 roku Krajowej Szkoły Psychoonkologii.

PRAKTYCZNY PODRĘCZNIK PSYCHOONKOLOGII DZIECI I NASTOLATKÓW

red. Maria Rogiewicz, rok wydania: 2015 r.,
Wydawca: Medycyna Praktyczna 

Diagnoza onkologiczna jest momentem kryzysu dla osoby chorej i jej bliskich. U chorego pojawia się wiele nowych emocji i zachowań, które początkowo mogą być trudne do zrozumienia i zaakceptowania przez bliskie mu osoby i zespół diagnostyczno-leczący. Niekiedy sam chory nie jest w stanie zrozumieć tego, „co się z nim dzieje”. Chory i jego bliscy potrzebują wówczas pomocy i wsparcia, którego oczekują od towarzyszących im w chorobie i leczeniu pielęgniarek, lekarzy, psychologów i psychoonkologów.

To umiejętne, profesjonalne i empatyczne wsparcie jest szczególnie potrzebne w chorobie dziecka. Potrzebne jest zarówno samemu dziecku, jak i rodzicom oraz rodzeństwu.

Moim zamiarem było stworzenie książki traktującej o konkretnej pracy z pacjentem, począwszy od diagnozy, poprzez wszystkie etapy leczenia, remisję, do wyzdrowienia i dojście do etapu, kiedy choroba i leczenie stają się trudną przeszłością, lub – jeśli się nie powiedzie – do momentu zakończenia radykalnego leczenia przeciwnowotworowego i rozpoczęcia leczenia paliatywnego, kiedy mówimy o zbliżaniu się do kresu życia. Zależało mi, aby ta książka była pomocna lekarzom, pielęgniarkom, rodzinie, opiekunom w towarzyszeniu choremu dziecku na wszystkich etapach walki z chorobą.

Starałam się, aby uwzględniono różnice w rozwoju myślenia pacjenta, tworzenia się pojęć od konkretnych do abstrakcyjnych, a formę pomocy dzieciom i nastolatkom opracowano w zależności od przedziału wiekowego. Taki podział jest konieczny, aby pomoc była dostosowana do możliwości rozumienia słów, pojęć i sytuacji przez dziecko, a w efekcie – używania właściwych sformułowań przez osobę pomagającą i budowania relacji dostosowanych do etapu rozwoju dziecka.

„Praktycznym podręczniku psychoonkologii dzieci i nastolatków” staraliśmy się pokazać, jak ważne jest traktowanie chorego dziecka i jego rodziny oraz opiekunów jako nierozdzielnego systemu, który wymaga pomocy. W poszczególnych rozdziałach przedstawiono niezbędne informacje i praktyczne „podpowiedzi” pomocy psychologicznej/psychoonkologicznej.

Biorąc pod uwagę interdyscyplinarność psychoonkologii, do przedstawienia poszczególnych zagadnień zaprosiłam teoretyków i praktyków z zakresu medycyny, psychologii i psychoonkologii. Prosiłam Autorów, aby nie koncentrowali się na konkretnych receptach, ale na propozycjach ukierunkowania myślenia, zadawania pytań w pracy z chorym i jego rodziną.

Strona wydawcy: Medycyna Praktyczna

PRAKTYCZNY PODRĘCZNIK PSYCHOONKOLOGII DOROSŁYCH

red. Maria Rogiewicz, rok wydania: 2015 r.
Wydawca: Medycyna Praktyczna

W Polsce oficjalnie psychoonkologię wprowadzono do medycyny w 1992 roku, z chwilą powołania Polskiego Towarzystwa Psychoonkologicznego – choć oczywiście już wcześniej wielu psychologów i lekarzy dostrzegało konieczność świadczenia pomocy psychologicznej chorym na raka i realnie – w zakresie swoich indywidualnych możliwości – ją świadczyło.

Początki psychoonkologii w Polsce po wspomnianym 1992 roku były jednak dość trudne. Psycholodzy w większości bali się tematu, nie byli bowiem przygotowani do zmierzenia się z problemem cierpienia, śmierci czy też z różnorodnością zachowań osób dotkniętych chorobą nowotworową. Z kolei lekarze w większości lekceważyli problem, zapewniając o docenianiu jego znaczenia jedynie werbalnie.

Stopniowo jednak, w miarę częstości powtarzania szkoleń, konferencji czy publikacji artykułów w czasopismach fachowych sytuacja ta zaczęła się zmieniać. Ogromny wpływ wywarły także inicjatywy „oddolne”, podejmowane przez stowarzyszenia pacjentów, blogi internetowe prowadzone przez chorych, poruszanie tej tematyki w środkach masowego przekazu czy zapraszanie celebrytów do udziału w społecznych akcjach.

Od 2010 roku obserwuje się wielkie zmiany – problemy psychoonkologii włączono do Narodowego Programu Zwalczania Chorób Nowotworowych, psychoonkolodzy są proszeni o głos w dyskusji nad reformą opieki zdrowotnej w zakresie onkologii, zawód psychoonkologa wpisano na listę zawodów medycznych, podjęto starania o utrzymanie wysokiego poziomu przygotowania i doskonalenia profesjonalnego, organizując studia podyplomowe w dziedzinie psychoonkologii (są już prowadzone na 5 wyższych uczelniach) oraz tworząc system certyfikatów.
(…)
Ważne jest dostarczanie istotnych informacji na temat sposobów psychicznego reagowania na chorobę w zależności od wieku pacjenta, rodzaju nowotworu i sposobu leczenia.
Istotne wydaje się także przystosowanie chorego do trudnych sytuacji, wiedza dotycząca psychologicznych uwarunkowań przebiegu choroby czy też reakcji na somatyczne objawy.
Poszczególne rozdziały tego podręcznika mają spełniać właśnie to zadanie.

Prof. dr hab. n. med. Krystyna de Walden-Gałuszko.

Strona wydawcy: Medycyna Praktyczna

WYKŁAD DR MARIUSZA WIRGI

ZAPRASZAMY DO OBEJRZENIA WYKŁADU DR MARIUSZA WIRGI
„PRAKTYCZNY, WSZECHSTRONNY I WEWNĘTRZNIE SPÓJNY PROGRAM INTERWENCJI PSYCHOONKOLOGICZNEJ – WSPÓŁCZESNA TERAPIA SIMONTONOWSKA”

Termometr distresu

Bardzo zachęcamy do wprowadzenia we wszystkich oddziałach onkologicznych Termometru Dystresu jako badania rutynowego [Termometr distresu] .
Badanie to powinno składać się z dwóch części.

  1.  Prośba o zakreślenie stopnia distresu na termometrze.
  2. Osoby, które określiły swój poziom distresu na 5 i więcej powinny być przebadane według stresorów szczegółowych i należy im udzielić pomocy w obszarze który okazał się stresogenny.
Autoryzacja polskiej adaptacji Termometru Dystresu za zgodą American Cancer Society wykonana przez Zespół w składzie:

dr n.hum. Jolanta Życińska – Katedra Psychologii Zdrowia, Szkoła Wyższa Psychologii Społecznej w Warszawie

lek. Ewa Wojtyna – Instytut Psychologii, Uniwersytet Śląski w Katowicach oraz Szpital Miejski w Rudzie Śląskiej

mgr Alicja Heyda – Centrum Onkologii w Gliwicach

mgr Anna Syska-Bielak – Centrum Onkologii w Gliwicach

PSYCHOLOGICZNO-KLINICZNA OCENA BÓLU PRZEWLEKŁEGO

WSKAZANIA DLA LEKARZY PIERWSZEGO KONTAKTU ORAZ PORADNI PRZECIWBÓLOWYCH I PALIATYWNYCH

 

Krystyna de Walden – Gałuszko
Mikołaj Majkowicz

Publikacja porusza problematykę bólu przewlekłego: uwarunkowań percepcji bólu, przystosowania do bólu przewlekłego, a także wpływu bólu na zaburzenia psychiczne. Dodatkowo książka zawiera nowatorską propozycję „Modelu psychologiczno klinicznej oceny bólu przewlekłego”, oraz szeroki wachlarz narzędzi psychologicznych do jego oceny.

Wydawca: Akademia Medyczna w Gdańsku
Gdańsk 2003

PSYCHOONKOLOGIA

redakcja: Krystyna de Walden – Gałuszko

 Książka jest podsumowaniem doświadczeń z zakresu psychoonkologii wielu psychologów i psychiatrów. Zakres omawianej problematyki jest dość szeroki. Poczynając od rozważań na temat roli zachorowań prozdrowotnych oraz sposobów radzenia sobie ze stresem i kryzysem spowodowanym chorobą nowotworową. W dalszych częściach opracowania omawiane są zagadnienia komunikacji, a także problemy szczegółowe dotyczące rodzin pacjentów oraz chorych dzieci i młodzieży. Osobny rozdział jest poświęcony zaburzeniom psychicznym w chorobie nowotworowej, roli stowarzyszeń samopomocy pacjentów, a także problemy stresu pracy personelu medycznego. Przegląd zagadnienia kończą uwagi metodologiczne dotyczące technik badawczych stosowanych w psychoonkologii ze szczególnym uwzględnieniem zagadnień i perspektyw oceny jakości życia. Książka przydatna jest w pracy psychologów klinicznych, lekarzy i pielęgniarek.

Wydawca: Biblioteka Psychiatrii Polskiej
Kraków 2000

OCENA JAKOŚCI OPIEKI PALIATYWNEJ W TEORII I PRAKTYCE

redakcja:
Krystyna de Walden – Gałuszko
Mikołaj Majkowicz

Praca zbiorowa pod redakcją Krystyny de Walden – Gałuszko i Mikołaja Majkowicz powstała w wyniku realizacji grantu KBN poświęconego optymalizacji opieki paliatywnej. Problem jakości opieki został omówiony zarówno od strony teoretycznej, jak i merytorycznej. Autorzy skoncentrowali się głównie na problematyce efektywności opieki (jako jednego z ważniejszych elementów ogólnej oceny jakości opieki) przede wszystkim z punktu widzenia oceny jakości życia i satysfakcji z opieki.
Ocena jakości życia pacjentów znajdujących się pod opieką zespołów paliatywno-hospicyjnych została omówiona dość szczegółowo (zaprezentowano konkretne techniki badawcze i narzędzia oceny). Wzory najbardziej przydatnych skal i kwestionariuszy umieszczono w aneksie. Osobny rozdział poświęcony jest zagadnieniom formalno-ekonomicznym opieki paliatywnej.

90 stron / B5
Wydawca: Akademia Medyczna w Gdańsku
Gdańsk 2000.
Nakład wyczerpany.

Wersja OCR. Dokument PDF do bezpłatnego pobrania.
Wersja SKAN – TIF. Dokument PDF do bezpłatnego pobrania.

MODEL OCENY JAKOŚCI OPIEKI PALIATYWNEJ REALIZOWANEJ W WARUNKACH AMBULATORYJNYCH

Krystyna de Walden – Gałuszko
Mikołaj Majkowicz

Autorzy w oparciu o swoje wieloletnie doświadczenie proponują praktyczny sposób oceny jakości opieki paliatywnej realizowanej w warunkach ambulatoryjnych. Książka stanowi podręcznik dla lekarzy POZ oraz zespołów opieki paliatywno-hospicyjnej prezentując zasadnicze elementy oceny jakości opieki domowej, jej strukturę i organizację oraz obowiązujące w tym zakresie standardy. Trzeci element jakości opieki, jej efektywność, zawiera opis praktycznych metod oceny oraz monitorowania – szczególnie użytecznych dla celów auditu klinicznego. W załącznikach znajdują się arkusze ocen efektywności opieki do ewentualnego wykorzystania w praktyce klinicznej wraz z konkretnymi przykładami ilustrującymi oceny „złej” i „dobrej” opieki. W aneksie znajdują się także tabele norm dla skal ocen dla kobiet i mężczyzn. Proponowane metody oceny jakości opieki paliatywnej nadają się zarówno dla lekarzy praktyków, jak też mogą być wykorzystywane w celach naukowo-badawczych.

100 stron / A5
Wydawca: Akademia Medyczna w Gdańsku
Gdańsk 2000

U KRESU

OPIEKA PSYCHOPALIATYWNA, CZYLI JAK POMÓC CHOREMU, RODZINIE

I PERSONELOWI MEDYCZNEMU ŚRODKAMI PSYCHOLOGICZNYMI.

Krystyna de Walden – Gałuszko

Książka jest wynikiem doświadczeń autorki – lekarza psychiatry, pracującej przez wiele lat w gdańskim hospicjum, a następnie nad realizacją szkolenia przed i podyplomowego z zakresu psychoonkologii dla lekarzy i pielęgniarek. Podtytuł książki (opieka psychopaliatywna, czyli jak pomóc choremu, rodzinie i personelowi medycznemu środkami psychologicznymi) wyjaśnia zawarte w niej treści.
Autorka omawia sytuację psychologiczną chorego w terminalnym okresie choroby nowotworowej, jego reakcje psychiczne i próby przystosowania do choroby, zwraca uwagę na reakcje psychiczne towarzyszące dolegliwościom fizycznym i omawia najczęstsze zjawiska psychopatologiczne.
Większą część książki stanowią propozycje pomocy psychologicznej chorym i ich rodzinom, a także – problemy stresu pracy z umierającymi i możliwości pomocy opiekunom medycznym.
Książka stanowi pomoc w nauczaniu studentów, pielęgniarek, lekarzy, psychologów, wolontariuszy oraz tych wszystkich, którzy interesują się opieką paliatywną.

147 stron / A5
Wydawca: Wydawnictwo medyczne MAKmed
Gdańsk 2000 Wydanie 2

MODEL OCENY JAKOŚCI OPIEKI PALIATYWNEJ REALIZOWANEJ W WARUNKACH STACJONARNYCH

Krystyna de Walden – Gałuszko
Mikołaj Majkowicz

Książka jest kontynuacją tytułu MODEL OCENY JAKOŚCI OPIEKI PALIATYWNEJ REALIZOWANEJ W WARUNKACH AMBULATORYJNY. Autorzy rozszerzyli praktyczny sposób oceny jakości opieki paliatywnej o usługi realizowane w warunkach stacjonarnych. W treści zaprezentowano najnowsze osiągnięcia w zakresie optymalizacji usług paliatywnych oraz zestawy nowych narzędzi a także liczne przykłady ich praktycznego zastosowania. Narzędzia polecane są w szczególności dla lekarzy w ich codziennej praktyce jak również dla zespołów specjalizujących się w pracy naukowo badawczej.

120 stron / A5
Wydawca: Akademia Medyczna w Gdańsku
Gdańsk 2000

JAKOŚĆ ŻYCIA W CHOROBIE NOWOTWOROWEJ

redakcja:
Krystyna de Walden – Gałuszko
Mikołaj Majkowicz

Książka jest efektem wieloletniej pracy i doświadczenia wielu profesjonalistów zajmujących się zagadnieniem jakości życia z punktu widzenia swojej specjalności – chirurga, onkologa czy lekarza rodzinnego. Na szczególną uwagę zasługuje część psychoonkologiczna, prezentująca zależność oceny jakości życia chorych od znajomości rozpoznania, od poczucia sensu życia, woli życia, poziomu nadziei.
Omówione w książce problemy stanowią dobry punkt wyjścia do dalszych badań w tym kierunku.

160 stron / A5
Wydawca: Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego
Gdańsk 1994

Wersja OCR. Dokument PDF do bezpłatnego pobrania. 

PSYCHOONKOLOGIA — PROBLEMY I ZADANIA

Krystyna de Walden-Gahiszko

————————————————————————–
Psycho-oncology, problems and aims

Abstract
Psycho-oncology is a new fieid in medical imestigations. The origin emerges from the successes ofoncology. Higher cure ratę and longer life of patients arę connected m some patients willi severe physical complains due to side effects complicating therapy. Patients may lose thier job, social and fmancuial position. The quality of life of survivors can be calamitous or unfavorable. this group of patients needs psychologie support and prophylaxis against depression often associated with advanced cancer.
Polish Psychooncologic Association, a newly createdbranch ofESPO, hopes to organize help for these patients and promote research in the fieid of psycho-oncology m Poland.

————————————————————————–

Psychoonkologia — nowa dziedzina w medycynie powstała i rozwinęła się w następstwie sukcesów leczniczych, które niewątpliwie dają się zaobserwować w ostatnich latach w onkologii. Wyraża się to u części pacjentów szansą pełnego wyleczenia, u innych — znacznym przedłużeniem życia. Jak jednak wiemy to przedłużenie życia oznacza dla pacjenta zwykle długotrwałe, przykre leczenie, połączone z wielokrotnymi pobytami w szpitalach, które uniemożliwiają bądź też znacznie ograniczają możliwości życia zawodowego, towarzyskiego, czasem rodzinnego i przyczyniają się do obniżenia pozycji społecznej a także do pogorszenia sytuacji finansowej.
Trzeba ponadto pamiętać o bardzo częstej w naszym społeczeństwie panicznej wprost reakcji na samo słowo „rak”.
Rozpoznanie tej choroby oznacza w powszechnym przekonaniu wyrok śmierci, który w najlepszym razie może być na pewien czas odroczony. Ludzie zdrowi w zetknięciu z osobą chorą próbują zazwyczaj bezskutecznie zataić swój lęk i zakłopotanie przez co stwarzają stan sztucznej, źle ukrywanej izolacji. Z drugiej strony chorzy odczuwają swoje społeczne napiętnowanie, co w połączeniu z własnym, katastroficznym obrazem choroby powoduje uczucie przygnębienia, upokorzenia, gniewu itp.
Ta nakreślona z konieczności pobieżnie sytuacja pacjenta onkologicznego ukazuje, że przedłużone życie jest wyraźnie gorsze pod względem jakości. Po to by lekarskie działania okazały się w pełni skuteczne muszą one koniecznie uwzględniać ten niezwykle ważny cel jakim jest poprawa jakości życia chorych.
To pierwszy — główny problem psychoonkologii: psychologiczne aspekty choroby nowotworowej i ich wpływ na pacjentów, ich rodziny, a także na personel medyczny sprawujący opiekę (tzw. stres zawodowy).
Drugi, nie mniej ważny problem to psychoprofilaktyka. Wiemy z coraz częściej ukazujących się publikacji o psychospołecznych czynnikach ryzyka zachorowania na chorobę nowotworową. Prowadzi się na szeroką skalę badania, nastawione na ujawnienie najbardziej optymalnych cech osobowości oraz modeli zachowań, zwłaszcza wobec sytuacji stresowych, które stanowią swoistą „obronę przed chorobą”. Wyniki badań z zakresu psychoimmunologii ilustrują to dość wyraźnie zarówno w aspekcie zapobiegania chorobie jak i wpływu na skuteczność stosowania leczenia i przebieg choroby.
Te problemy można by określić jako wpływ czynników psychospołecznych na ryzyko wystąpienia choroby nowotworowej i czas przeżycia pacjentów.
Obie niezwykle ważne grupy problemów stawiają przed psychoonkologami konkretne zadania. Najważniejszym, głównym zadaniem jest próba poprawy wspomnianej już wyżej jakości życia pacjentów onkologicznych. Oznacza to w praktyce wysiłki w kierunku zaspokojenia wszystkich ważnych dla człowieka potrzeb: fizycznych, psychicznych, duchowych i społecznych. Aby cel ten osiągnąć konieczne jest współdziałanie onkologów, psychiatrów, psychologów, socjologów, duchownych, a także lekarzy różnych specjalności (bo przecież pacjenci z chorobą nowotworową znajdują się na różnych oddziałach), którym bliskie są problemy humanizacji medycyny. Aby zadania te zrealizować potrzebne jest jednak także odpowiednie przygotowanie osób, zaangażowanych w leczenie i opiekę. Wynika stąd następne, bardzo ważne zadanie dla psychoonkologów: konieczność opracowania programów nauczania studentów, które uwzględniałyby takie zagadnienia jak np. reakcje psychiczne człowieka na stres choroby nowotworowej, udział czynników psychicznych w percepcji dolegliwości somatycznych, psychoterapeutyczne i psychologiczne sposoby pomocy choremu i jego rodzinie, specyficzne problemy stanu terminalnego choroby nowotworowej oraz jej aspekty duchowe.
Poza programem szkolenia studentów konieczne są także kursy lub wykłady doszkalające dla lekarzy, zwłaszcza rejonowych, ponadto potrzebne są opracowania popularno-naukowe dla pacjen tów, ich rodzin, a także dla osób spoza służby zdrowia, zainteresowanych wymienioną problematyką.
Należy wyraźnie podkreślić, że znajomość prognozy, objawów i postępowania w przypadkach choroby nowotworowej jest w naszym społeczeństwie niska.
Utrudnia to właściwą profilaktykę, często opóźnia zgłoszenie się do lekarza i prowadzenie efektywnego leczenia. Powinniśmy próbować zmieniać postawy ludzi wobec choroby nowotworowej, a także co niemniej ważne — zmieniać stosunek do umierających, umierania i śmierci. Ludzie zawsze bali się śmierci. Umieli jednak w przeszłości wykorzystać pewne wzorce kulturowe i religijne po to aby proces umierania i samo zjawisko śmierci uczynić naturalnym, godnym i prawdziwie ludzkim. Obecnie obserwujemy nadal liczne wynaturzenia przejawiające się ucieczką od śmierci za wszelką cenę, ukrywanie jej za parawanem szpitalnym, pozorowanie walki ,,heroicznej” do końca za pomocą kroplówek, zastrzyków i innych bolesnych i przykrych zabiegów zamiast spokojnej, odważnej i serdecznej akceptacji godnego odchodzenia człowieka w obecności osób mu najbliższych.
Zdaję sobie sprawę, że zmiana postaw społecznych wymaga czasu i stworzenia nowych wzorców postępowania — działania takie należy jednak koniecznie podjąć.
Ważnym zadaniem psychoonkologii est rozwój działaności naukowo-badawczej. Konieczne jest między innymi opracowanie i dokonanie porównawczej oceny skuteczności stosowanych metod poprawy jakości życia, wypracowanie nowych standardów interdyscyplinarnego postępowania terapeutycznego, badania wpływu środowiska rodzinnego i możliwości kształtowania jego postawy wobec chorego, a także badania specyfiki psychospołecznych uwarunkowań choroby nowotworowej. Badania tego typu powinny być realizowane zespołowo przez różne ośrodki w kraju i za granicą.
Wyrazem potrzeby wielodyscyplinarnej aktywności było utworzenie w 1984 roku Międzynarodowego Towarzystwa Psychoonkologicznego (IPOS).
W 1987 roku powstało Europejskie Towarzystwo Psychospołecznej Onkologu (ESPO) — od tego czasu w różnych krajach zaczęły powstawać krajowe towarzystwa psychoonkologiczne. Dnia 19 września 1992 roku odbyło się w Gdyni zebranie założycielskie Polskiego Towarzystwa Psychoonkologicznego, a następnie w Kołobrzegu odbyło się walne zebranie członków PTSO. Tymczasową siedzibą Towarzystwa jest Klinika Chorób Psychicznych Akademii Medycznej w Gdańsku.

Tekst ukazał się w czasopiśmie: NOWOTWORY, 1993, 43, ss. 337-339

WYBRANE ZAGADNIENIA PSYCHOONKOLOGII I PSYCHOTANATOLOGII

WYBRANE ZAGADNIENIA PSYCHOONKOLOGII I PSYCHOTANATOLOGII

PSYCHOLOGICZNE ASPEKTY CHOROBY NOWOTWOROWEJ, MIERANIA I ŚMIERCI

Krystyna de Walden – Gałuszko

Przedmowa

W drugiej połowie XX wieku medycyna wzbogaciła się o nową dziedzinę wiedzy, noszącą nazwę medycyny terminalnej czy też medycyny hospicyjnej. Ten nowy dział uważany za jedno z większych osiągnięć współczesnej medycyny wypełnił dotkliwą lukę, która istniała w opiece i leczeniu nieuleczalnie chorych. Czytaj dalej