PRAKTYCZNY PODRĘCZNIK PSYCHOONKOLOGII DOROSŁYCH

red. Maria Rogiewicz, rok wydania: 2015 r.
Wydawca: Medycyna Praktyczna

W Polsce oficjalnie psychoonkologię wprowadzono do medycyny w 1992 roku, z chwilą powołania Polskiego Towarzystwa Psychoonkologicznego – choć oczywiście już wcześniej wielu psychologów i lekarzy dostrzegało konieczność świadczenia pomocy psychologicznej chorym na raka i realnie – w zakresie swoich indywidualnych możliwości – ją świadczyło.

Początki psychoonkologii w Polsce po wspomnianym 1992 roku były jednak dość trudne. Psycholodzy w większości bali się tematu, nie byli bowiem przygotowani do zmierzenia się z problemem cierpienia, śmierci czy też z różnorodnością zachowań osób dotkniętych chorobą nowotworową. Z kolei lekarze w większości lekceważyli problem, zapewniając o docenianiu jego znaczenia jedynie werbalnie.

Stopniowo jednak, w miarę częstości powtarzania szkoleń, konferencji czy publikacji artykułów w czasopismach fachowych sytuacja ta zaczęła się zmieniać. Ogromny wpływ wywarły także inicjatywy „oddolne”, podejmowane przez stowarzyszenia pacjentów, blogi internetowe prowadzone przez chorych, poruszanie tej tematyki w środkach masowego przekazu czy zapraszanie celebrytów do udziału w społecznych akcjach.

Od 2010 roku obserwuje się wielkie zmiany – problemy psychoonkologii włączono do Narodowego Programu Zwalczania Chorób Nowotworowych, psychoonkolodzy są proszeni o głos w dyskusji nad reformą opieki zdrowotnej w zakresie onkologii, zawód psychoonkologa wpisano na listę zawodów medycznych, podjęto starania o utrzymanie wysokiego poziomu przygotowania i doskonalenia profesjonalnego, organizując studia podyplomowe w dziedzinie psychoonkologii (są już prowadzone na 5 wyższych uczelniach) oraz tworząc system certyfikatów.
(…)
Ważne jest dostarczanie istotnych informacji na temat sposobów psychicznego reagowania na chorobę w zależności od wieku pacjenta, rodzaju nowotworu i sposobu leczenia.
Istotne wydaje się także przystosowanie chorego do trudnych sytuacji, wiedza dotycząca psychologicznych uwarunkowań przebiegu choroby czy też reakcji na somatyczne objawy.
Poszczególne rozdziały tego podręcznika mają spełniać właśnie to zadanie.

Prof. dr hab. n. med. Krystyna de Walden-Gałuszko.

Strona wydawcy: Medycyna Praktyczna

WYKŁAD DR MARIUSZA WIRGI

ZAPRASZAMY DO OBEJRZENIA WYKŁADU DR MARIUSZA WIRGI
„PRAKTYCZNY, WSZECHSTRONNY I WEWNĘTRZNIE SPÓJNY PROGRAM INTERWENCJI PSYCHOONKOLOGICZNEJ – WSPÓŁCZESNA TERAPIA SIMONTONOWSKA”

Termometr distresu

Bardzo zachęcamy do wprowadzenia we wszystkich oddziałach onkologicznych Termometru Dystresu jako badania rutynowego [Termometr distresu] .
Badanie to powinno składać się z dwóch części.

  1.  Prośba o zakreślenie stopnia distresu na termometrze.
  2. Osoby, które określiły swój poziom distresu na 5 i więcej powinny być przebadane według stresorów szczegółowych i należy im udzielić pomocy w obszarze który okazał się stresogenny.
Autoryzacja polskiej adaptacji Termometru Dystresu za zgodą American Cancer Society wykonana przez Zespół w składzie:

dr n.hum. Jolanta Życińska – Katedra Psychologii Zdrowia, Szkoła Wyższa Psychologii Społecznej w Warszawie

lek. Ewa Wojtyna – Instytut Psychologii, Uniwersytet Śląski w Katowicach oraz Szpital Miejski w Rudzie Śląskiej

mgr Alicja Heyda – Centrum Onkologii w Gliwicach

mgr Anna Syska-Bielak – Centrum Onkologii w Gliwicach

PSYCHOLOGICZNO-KLINICZNA OCENA BÓLU PRZEWLEKŁEGO

WSKAZANIA DLA LEKARZY PIERWSZEGO KONTAKTU ORAZ PORADNI PRZECIWBÓLOWYCH I PALIATYWNYCH

 

Krystyna de Walden – Gałuszko
Mikołaj Majkowicz

Publikacja porusza problematykę bólu przewlekłego: uwarunkowań percepcji bólu, przystosowania do bólu przewlekłego, a także wpływu bólu na zaburzenia psychiczne. Dodatkowo książka zawiera nowatorską propozycję „Modelu psychologiczno klinicznej oceny bólu przewlekłego”, oraz szeroki wachlarz narzędzi psychologicznych do jego oceny.

Wydawca: Akademia Medyczna w Gdańsku
Gdańsk 2003

PSYCHOONKOLOGIA

redakcja: Krystyna de Walden – Gałuszko

 Książka jest podsumowaniem doświadczeń z zakresu psychoonkologii wielu psychologów i psychiatrów. Zakres omawianej problematyki jest dość szeroki. Poczynając od rozważań na temat roli zachorowań prozdrowotnych oraz sposobów radzenia sobie ze stresem i kryzysem spowodowanym chorobą nowotworową. W dalszych częściach opracowania omawiane są zagadnienia komunikacji, a także problemy szczegółowe dotyczące rodzin pacjentów oraz chorych dzieci i młodzieży. Osobny rozdział jest poświęcony zaburzeniom psychicznym w chorobie nowotworowej, roli stowarzyszeń samopomocy pacjentów, a także problemy stresu pracy personelu medycznego. Przegląd zagadnienia kończą uwagi metodologiczne dotyczące technik badawczych stosowanych w psychoonkologii ze szczególnym uwzględnieniem zagadnień i perspektyw oceny jakości życia. Książka przydatna jest w pracy psychologów klinicznych, lekarzy i pielęgniarek.

Wydawca: Biblioteka Psychiatrii Polskiej
Kraków 2000